راهنمای پخت رب گوجه خانگی: جلوگیری از پاشیدن، علت آب انداختن، نشانه آماده بودن و مقدار نمک رب

تهیه رب گوجه فرنگی خانگی یکی از بهترین راه ها برای داشتن یک چاشنی طبیعی، خوشرنگ و سالم است که بدون مواد نگهدارنده صنعتی، طعم غذاهای شما را چند برابر میکند. اما بسیاری از افراد در فرآیند پخت با مشکلاتی مانند پاشیدن رب، آب انداختن آن یا تشخیص آماده بودن مواجه میشوند. امروز در پارسی دی مقاله ی تحت عنوان فوت و فن های پخت رب گوجه خانگی: جلوگیری از پاشیدن، مقدار رب از گوجه، نشانه آماده بودن و مقدار نمک رب را می توانید مشاهده کنید.

برای اینکه رب نپره چیکار کنیم

یکی از رایج ترین مشکلات در پخت رب گوجه، پاشیدن آن به اطراف است که نه تنها آشپزخانه را کثیف میکند، بلکه میتواند خطر سوختگی ایجاد کند. برای جلوگیری از این مسئله، ابتدا از قابلمه بزرگ با دیواره بلند استفاده کنید تا رب فقط یک چهارم حجم آن را پر کند. حرارت گاز را در مراحل نهایی کم کنید تا جوشش ملایم باشد. اضافه کردن مقداری نمک (حدود یک قاشق چایخوری به ازای هر کیلو رب) در اواخر پخت، جوش را کنترل میکند و پاشش را کاهش میدهد. همچنین، ریختن کمی روغن سرخ کردنی روی رب در مرحله نهایی، حرارت را جذب کرده و از پرتاب شدن تکه ها جلوگیری میکند. اگر پاشش ادامه داشت، درب قابلمه را نیمه باز بگذارید یا از یک صافی فلزی روی آن استفاده کنید تا رب بیرون نریزد. با این ترفندها، پخت رب آرام و بدون دردسر خواهد بود.

هر کیلو گوجه چقدر رب میدهد

مقدار ربی که از گوجه فرنگی به دست می آید، بستگی به نوع گوجه دارد. اگر گوجه ها گوشتی و آبدار باشند، از هر ۴ تا ۵ کیلوگرم گوجه میتوانید حدود ۱ کیلوگرم رب غلیظ تولید کنید. اما اگر گوجه ها آبکی تر باشند، این مقدار به ۶ کیلوگرم گوجه برای ۱ کیلوگرم رب میرسد. برای مثال، در گوجه های محلی گوشتی، بازدهی بالاتر است و رب نهایی سفتتر میشود. این تفاوت به دلیل محتوای آب و گوشت گوجه است، پس همیشه گوجه های تازه و رسیده را انتخاب کنید تا هدر رفت کمتری داشته باشید. در کل، برای محاسبه، میتوانید انتظار داشته باشید که از ۱۰ کیلوگرم گوجه حدود ۱.۵ تا ۲.۵ کیلوگرم رب بگیرید.

از کجا بفهمیم رب گوجه آماده است

تشخیص آماده بودن رب گوجه کلیدی است تا نه خیلی شل بماند و نه بسوزد. معمولا پس از ۳ تا ۴ ساعت پخت روی حرارت متوسط، رب شروع به جوشیدن شدید میکند و حباب های بزرگ (چلپ چلپ) تشکیل میدهد که نشان دهنده غلیظ شدن است. برای تست دقیق، کمی رب را روی یک بشقاب صاف بریزید و بشقاب را کمی کج کنید؛ اگر رب سریع سر بخورد، هنوز آماده نیست و نیاز به جوش بیشتر دارد. اگر اصلا حرکت نکند، بیش از حد غلیظ شده و ممکن است تلخ شود. حالت ایده آل این است که رب آهسته حرکت کند و رد آن روی بشقاب بماند. همچنین، میتوانید با قاشق خطی روی رب بکشید؛ اگر خط سریع پر نشود، رب آماده است. این روش ها ساده هستند و از کپک زدن زودرس جلوگیری میکنند.

همچنین ببینید: روش کنسرو کردن رب گوجه فرنگی در ماشین ظرفشویی

مقدار نمک رب خانگی

نمک نه تنها طعم رب را بهتر میکند، بلکه به عنوان نگهدارنده طبیعی عمل کرده و از کپک زدن جلوگیری میکند. مقدار استاندارد نمک برای رب خانگی حدود ۱ تا ۲ قاشق غذاخوری به ازای هر ۳ کیلوگرم گوجه فرنگی است، که معادل تقریبا ۱۰ تا ۲۰ گرم نمک به ازای هر کیلوگرم رب نهایی میشود. برای مثال، اگر ۱۰ کیلوگرم گوجه دارید (که حدود ۱.۵ تا ۲ کیلوگرم رب میدهد)، ۴۰ گرم نمک کافی است. نمک را در اواخر پخت اضافه کنید تا رب خوب جذب کند. اگر نمک کم باشد، رب زودتر آب می اندازد یا کپک میزند، اما زیاد بودن آن هم طعم را شور میکند. همیشه رب را بچشید و بر اساس ذائقه تنظیم کنید، اما از ۱ درصد نمک کمتر نروید.

ایا کف روی رب گوجه را باید گرفت

بله، توصیه میشود کف روی رب گوجه را در مراحل اولیه پخت بردارید، زیرا این کف از ناخالصی ها، پوست و دانه های باقیمانده تشکیل شده و اگر بماند، میتواند رب را تلخ کند یا باعث کپک زدن زودرس شود. کف معمولا قبل از جوش آمدن آب گوجه ظاهر میشود و با یک کفگیر یا صافی میتوانید آن را جمع کنید. برخی معتقدند که کف را میتوان نگه داشت و در غذاها استفاده کرد، اما برای کیفیت بهتر رب، برداشتن آن ضروری است. این کار همچنین رنگ رب را شفافتر و طعم را ملایم تر میکند. اگر کف زیاد است، نشان دهنده گوجه های نامرغوب یا شستشوی ناکافی است، پس از گوجه های تازه استفاده کنید.

همچنین ببینید: چند کیلو گوجه یک کیلو رب میده؟

علت آب انداختن رب گوجه فرنگی

آب انداختن رب گوجه معمولا به دلیل جوش ناکافی و باقی ماندن آب اضافی در رب اتفاق میافتد، که باعث شل شدن و کپک زدن سریع میشود. دیگر علل شامل نمک کم (که رطوبت را کنترل نمیکند)، استفاده از گوجه های آبکی، نگهداری در جای گرم یا مرطوب، و ورود هوا به ظرف (مثل باز و بسته کردن مکرر درب) است. اگر رب خوب غلیظ نشده باشد، آب آن جدا میشود و کیفیت را پایین می آورد. برای جلوگیری، رب را تا حد مناسب بجوشانید، نمک و روغن اضافه کنید، و در شیشه های کوچک با لایه روغن رویی نگهداری کنید. اگر آب انداخت، میتوانید دوباره آن را بجوشانید تا غلیظ شود.

بهترین گوجه برای رب

بهترین گوجه برای رب، انواع گوشتی با پوست نازک، رنگ قرمز پررنگ و دانه های کم است، مانند گوجه روما (یا محلی صنعتی) که آب کمتری دارد و بازدهی بالایی میدهد. گوجهه ای گلخانه ای کمتر مناسب هستند، زیرا آبکی ترند، اما گوجه های کشاورزی تازه و رسیده ایده آل اند. گوجه باید سفت اما رسیده باشد، بدون لک، کپک بیش از حد، زیرا اینها رب را تلخ یا آبکی میکنند. انتخاب گوجه های با بافت قوی و قند طبیعی بالا، رب را خوشرنگ و غلیظ میکند. اگر ممکن، از گوجه های ارگانیک یا محلی استفاده کنید تا طعم بهتری بگیرید.

همچنین ببینید: طرز تهیه رب گوجه در آفتاب

نتیجه گیری

با رعایت این نکات، تهیه رب گوجه خانگی نه تنها آسان میشود، بلکه محصولی سالم، بدون افزودنی و با ماندگاری بالا خواهید داشت که میتواند تا یک سال در یخچال یا جای خنک بماند. رب خانگی طعم غذاها را طبیعیتر میکند و از هزینههای خرید رب صنعتی میکاهد. همیشه بهداشت را رعایت کنید، مانند شستشوی خوب گوجه ها و استریل کردن شیشه ها، تا از کپک جلوگیری شود.